«Για μένα, η τέχνη ήταν πάντα συνδεδεμένη με αυτή τη σχεδόν μη ανθρώπινη φωνή, μέσα από τον καθημερινό λόγο. Και εκείνο που είναι παράδοξο είναι το ότι αυτή η φωνή βρίσκεται εκεί, χωρίς να λέει τίποτα. Είναι μια βουβή φωνή. Μια φωνή που μιλάει σωπαίνοντας. Πρόκειται για μια φωνή που με κάποιο τρόπο έρχεται από αυτό που δεν έχει ειπωθεί, είναι μια φωνή που βγαίνει από τη σιωπή και που μπορεί να ακουστεί κάποιες στιγμές μέσω αυτού που λένε οι άλλοι». Γιον Φόσσε

 κ1

Η Καιομένη του Γιον Φόσσε ανέβηκε πρόσφατα στο θέατρο Σημείο σε σκηνοθεσία Νίκου Διαμαντή και στον βασικό ρόλο την Ιωάννα Μακρή, στην καλύτερη ίσως μέχρι τώρα ερμηνεία της. Το έργο είναι ο μονόλογος μιας γυναίκας που σκέφτεται και θυμάται ένα αγαπημένο άντρα. Χωρίς μια συγκεκριμένη ιστορία και με κέντρο την έννοια της αγάπης, ο συγγραφέας ψάχνει την ψυχή αυτής της γυναίκας και τον τρόπο που βιώνει το ζευγάρι. Αν τα τελευταία χρόνια το θέατρο ερευνά την σχέση του με την αφήγηση, δραματοποιώντας έργα πεζογραφικά κυρίως, εδώ έχουμε να κάνουμε με το αντίθετο: ένα θέατρο που αφηγηματοποιεί το δραματικό έργο.

Κυρία Μακρή, εδώ και αρκετό καιρό παρακολουθούμε μια ερευνητική πορεία του «Σημείου» σχετικά με την έννοια του ζευγαριού και μάλιστα του ζευγαριού μέσα από την γυναικεία οπτική. Η Καιομένη αποτελεί μέρος αυτής της έρευνας ή είναι άλλοι οι λόγοι που την επιλέξατε;

Ιωάννα Μακρή (Ι.Μ.): Ο Φόσσε είναι μεγάλος συγγραφέας –άλλωστε το ελληνικό κοινό το ξέρει αυτό, αφού έχουν ανέβει αρκετά έργα του ήδη σε ελληνικές σκηνές. Τον επιλέξαμε γιατί μας εκφράζει. Στην περίπτωση της Καιομένης μιλά για το βαθύτερο και σημαντικότερο συναίσθημα των ανθρώπων: την αγάπη. Ο Φόσσε την θεωρεί το σημαντικότερο συστατικό της ανθρώπινης ψυχής, ζωή χωρίς αγάπη δεν υπάρχει. Πρόκειται για μια αφήγηση ζωής με απλό καθημερινό λόγο, που όμως φτάνει να δημιουργήσει με τις απλές λέξεις που χρησιμοποιεί την αίσθηση ενός ποιήματος. Είναι γραμμένο με τέτοιο τρόπο που να δείχνει εκδοχές ζωής, καταστάσεων, πράξεων, βιωμάτων συναισθημάτων. Ένα σχόλιο για την αγάπη με τη γυναικεία ματιά… Η γυναίκα μιλά για τον εαυτό της και τον αγαπημένο άντρα. Μας αφηγείται τη ζωή και την σχέση τους και αναζητά την αλήθεια αυτής της σχέσης μέσα από το φευγαλέο του χρόνου, της λήθη, της λησμονιά, μέσα από όλ’αυτά… και κυρίως μέσα από την αγάπη. Πράγματι, η Καιομένη, η Αγγλίδα ερωμένη της Ντυράς και το Μέσα από τον Καθρέφτη του Μπέργκμαν αποτελούν μια τριλογία.

κ3

Ποια είναι αυτή η γυναίκα και πώς την προσεγγίσατε;

Ι.Μ. Ο ηθοποιός, όσο μελετά το ρόλο, ψάχνεται –ψάχνει το κείμενο και τον εαυτό του. Έχει ελευθερία να δοκιμάσει πολλά αλλά έχει και συγκεκριμένο στόχο: να βρει το ρόλο. Για κάθε ρόλο ανακύπτουν συγκεκριμένα ερωτήματα που πρέπει να απαντήσεις. Κάθε φορά αισθάνομαι ότι υπάρχει ένα άλλο πρόσωπο που το ακολουθώ και το παρακολουθώ για να το μάθω… πώς αισθάνεται, πώς ντύνεται, πώς μιλάει, πώς σκέπτεται, ποια συναισθήματα έχει…. Χρησιμοποιώ τα πάντα γύρω μου : κείμενο, φαντασία, ένας άνθρωπος στο δρόμο, ένα γλυπτό… Ένας ηθοποιός παίρνει ερεθίσματα από παντού. Δούλεψα αυτή τη γυναίκα με καρδιά και συναίσθημα: έχει ζήσει μια απλή αλλά ουσιαστική ζωή, γιατί αγάπησε. Ο έρωτάς της δε ήταν μυθιστορηματικός, αλλά έδωσε στον αγαπημένο της τα πάντα, και αυτή είναι η ουσία της ζωής της.

Και αυτός που στοιχειώνει τη σκέψη της ποιος είναι;

Ι.Μ.: Η Σίγκνα ζει σε ένα σπίτι που είναι γεμάτο από τη μνήμη του. Κάθε μέρα ζει την ιστορία της σχέσης τους. τον ανακαλεί και τον αναπολεί κάθε μέρα, δίνει την ορεία της σχέσης του, αναρωτιέται…. Μπαίνει στη σκέψη του και γυρνά διαρκώς σε μια δύσκολη μέρα που ο καιρός ήταν άσχημος κι αυτός χάθηκε στη θάλασσα.

κ2

Στο έργο παίζει μεγάλο ρόλο ο χρόνος, ίσως να πούμε η διάρκεια…

I.M.: Δεν διαθέτουμε το χρόνο που πρέπει στις σχέσεις μας. Πολλές φορές από φόβο. Η Σίνγκα όμως επενδύει στο χρόνο, στην αγάπη, στη μνήμη και υπ’ αυτή την έννοια η στάση της αποτελεί και μια πρόταση για τις σχέσεις.

κ4

Στο Σημείο φέτος ανοίγεστε για πρώτη φορά και σε ένα ακόμα τομέα, στο εφηβικό θέατρο. Ποιος είναι ο στόχος αυτής της απόφασης;

Ι.Μ.: Μιλάτε για την Ερωφίλη. Είναι μια παραγωγή του Σημείου σκηνοθετημένη από τον Δημήτρη Αδάμη, που γνωρίζει πολύ καλά το είδος αυτό του θεάτρου, σε σκηνικά της Μαγδαληνής Αυγερινού, μιας πολύ ταλαντούχας σκηνογράφου και μουσική του Γιάννη Χαρούλη, πολύ αγαπητού μουσικού στους νέους. Κάνουμε άνοιγμα στο εφηβικό κοινό, πρώτη φορά με πολλή συστολή αλλά αποφασισμένοι . Οι έφηβοι πρέπει να μάθουν από νωρίς να γίνουν καλοί θεατές. Θέλουμε να εκπαιδεύσουμε τους εφήβους να αποκτήσουν πραγματική θεατρική κριτική ματιά.

Επίσης, σε λίγες μέρες ανεβαίνει το Under, κρυμμένες φωνές, μια παράσταση με θέμα την μετανάστευση. Το κείμενο, που το φτιάξαμε ο Νίκος ο Διαμαντής και όλοι μαζί γενικά, καταγράφει τις απάνθρωπες εξευτελιστικές συνθήκες ζωής των μεταναστών που φτάνουν εδώ για να γλιτώσουν από τις καταστάσεις που ζουν στις πατρίδες τους, προσδοκώντας το καλύτερο αύριο. Στηρίζεται σε πρωτογενές υλικό συγκεντρωμένο από την Διεθνή Αμνηστία, τους Γιατρούς Χωρίς Σύνορα και άλλες οργανώσεις, προσωπικές μαρτυρίες, συνεντεύξεις κτλ ενώ έχουν γραφεί ειδικά μερικά ταχυδράματα από τη νέα γενιά συγγραφέων (Πέτσα, Χριστόπουλος, Αγγελάκος Κατσού). Σε συνεργασία με το δήμο Αθηναίων παρουσιάζουμε, συνήθως μεσημέρια, μικρά αποσπάσματα από την παράσταση, σαν παράσταση βαλίτσα, σαν street event, σε ευαίσθητες περιοχές της Αθήνας, όπως η Κυψέλη και ο Α. Παντελεήμονας. Κάθε Πέμπτη εδώ στο θέατρο άνεργοι και μετανάστες δεν θα πληρώνουν εισιτήριο.

Είναι εύκολο να συνεργάζονται τόσοι πολλοί και τόσο διαφορετικοί μεταξύ τους καλλιτέχνες σε ένα χώρο, έστω κι αν δουλεύουν σε διαφορετικές παραστάσεις;

Ι.Μ. : Το Σημείο είναι ένα όμορφο και ζωντανό θέατρο. Όλοι όσοι δουλεύουμε εδώ νοιαζόμαστε ο ένας για τις δουλειές του άλλου και για το σύνολο των παραστάσεων που παρουσιάζονται. Διαλέγουμε κείμενα και παραστάσεις με γνώμονα το ενδιαφέρον και την ανάταση που προκαλούν πρώτα σε μας. Και λειτουργούμε με συλλογικό πνεύμα. Κέντρο του ρεπερτορίου μας είναι ο άνθρωπος και βασικός άξονας ο ουμανισμός και η πνευματικότητα, που στηρίζουν τον άνθρωπο και την ελπίδα. Οι άνθρωποι περισσότερο από πριν ζητάνε ανθρωπιά, τόλμη και πνευματικότητα. Νομίζω ότι γι’ αυτό το λόγο η τέχνη είναι για την περίοδο της κρίσης δίνει στον άνθρωπο ανάταση. Και εμείς οι καλλιτέχνες επιστρέφουμε στην ουσία του θεάτρου

 Ταυτότητα παράστασης

σκηνοθεσία  Νίκος Διαμαντής.

εικαστική επιμέλεια Γιώργος Πάτσας.

μετάφραση Αντώνης Γαλέος.

Ερμηνεύει η Ιωάννα Μακρή.

Χορεύει ο Γρηγόρης Γαϊτανάρος.

Συμμετέχουν οι Σταύρος Γιαννακόπουλος και Φρεντερίκα Σανταρέλλι.

Παραστάσεις

Παρασκευή ,Σάββατο  9.30 και Κυριακή  7.30μμ

Ελεύθερη είσοδος για τους ανέργους.

ΘΕΑΤΡΟ ΣΗΜΕΙΟ

Χαριλάου Τρικούπη 4 -πίσω από την Πάντειο

Καλλιθέα-17671

Τηλ. 210 9229579  –  6976494351

http://semio-theatre.blogspot.gr/

ΕΠΟΧΗ, 30.11.2014

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Advertisements