ΑΡΘΡΟ του Θ. ΜΙΧΟΠΟΥΛΟΥ

Ευρώ ή δραχμή; Αυτό προσπαθούν να περάσουν ως διακύβευμα των εκλογών Σαμαράς, Βενιζέλος σε συνεργασία με Μέρκελ, Σουλτς, τρόικα και άλλες μνημονιακές δυνάμεις. Θέλουν να δώσουν δημοψηφισματικό χαρακτήρα στις επαναληπτικές εκλογές εκτιμώντας πως έτσι θα εμφανίσουν, αθροιστικά, μεγαλύτερη δύναμη από ότι στις εκλογές της 6ης Μαΐου. Μόνος στόχος τους ο ΣυΡιζΑ, τον οποίο κατηγορούν ως κόμμα «περίπου» της δραχμής με κύριο, πλέον, επιχείρημα, από το σύνολο σχεδόν των πολιτικών αντιπάλων του, πως μια καταγγελία του μνημονίου οδηγεί αυτόματα σε έξοδο από την ευρωζώνη. Άποψη που δυστυχώς ενστερνίστηκαν και αριστερές δυνάμεις… Πρόκειται για μια συντονισμένη πίεση / τρομοκρατία προς την κοινωνία για να ακυρωθεί το μήνυμα των εκλογών [κατά του μνημονίου] και να αλλοιώσουν το δίλημμα των επόμενων εκλογών.
Μη γελάς, μη μιλάς…

Παράλληλα ΝΔ και ΠαΣοΚ θέλουν να κυριαρχήσει ο μόνιμος εκβιασμός “μνημόνιο ή δραχμή” για να αποφύγουν απαντήσεις στα άμεσα προβλήματα της κοινωνίας. Μείωση κατώτατου μισθού, υπονόμευση των συλλογικών διαπραγματεύσεων και συμβάσεων εργασίας, περικοπές συντάξεων και κοινωνικών επιδομάτων [ύψους 11,5 δισ. ευρώ], ασφαλιστικά ταμεία, νοσοκομεία, σχολεία, φορολογικά μέτρα, ανακεφαλαιοποίηση τραπεζών, απολύσεις στο δημόσιο τομέα, ξεπούλημα του δημόσιου πλούτου. Κατ’ αρχήν σε ακραία φτώχεια, και μαζική μετανάστευση οδηγεί η πολιτική των μνημονίων. Σε έξοδο από τη χώρα και σε αναταράξεις σε τράπεζες και σε χρηματιστήριο -χρηματοπιστωτικό σύστημα- οδηγεί η κινδυνολογία “μνημόνιο ή δραχμή” των Β. Σόιμπλε και του δικομματισμού. Το ΔΝΤ, θέλοντας να “συμβάλλει” στην τρομοκράτηση, “παγώνει” τις επαφές του με την Ελλάδα, ενώ η Κρ. Λαγκάρντ ερωτώμενη σχετικά με τα σενάρια εξόδου από την ευρωζώνη περιορίζεται να πει ότι ελπίζει ότι δεν θα συμβεί κάτι τέτοιο. Η επιχείρηση δημιουργίας πανικού προς τους πολίτες συνεχίζεται [ήδη έχει αυξηθεί η απόσυρση καταθέσεων] με μοναδικό πολιτικό κόμμα να αντιμετωπίζει τις διαστρεβλώσεις και να υπερασπίζεται την κοινωνία τον ΣυΡιζΑ -ας μην εκφράζουν την απορία τους για τα ποσοστά του ΣυΡιζΑ εκεί στον Περισσό… Πόσο, όμως, αυτή η εκστρατεία λάσπης και τρομοκρατίας ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα; Πόσο, πράγματι, κινδυνεύει η Ελλάδα να εκδιωχθεί από την ευρωζώνη ως μέσο τιμωρίας του ελληνικού λαού για την ψήφο του; Τι και αν ο ΣυΡιζΑ επιμένει ευρωπαϊκά και εντός της ευρωζώνης επίλυσης των προβλημάτων της χώρας. Τι και αν ο  Γιούνκερ στο Eurogroup επιμένει ότι «αυτά είναι ανοησίες, είναι προπαγάνδα. Δεν βλέπω ούτε για ένα δευτερόλεπτο να βγαίνει η Ελλάδα από το ευρώ. Πρέπει να σεβαστούμε την ελληνική δημοκρατία. Είμαι εναντίον των χειρισμών προς την Ελλάδα, στης συνεχώς πρόκλησης της ελληνικής κοινής γνώμης, των συμβουλών και των προτροπών. Η Ελλάδα ψήφισε. Πρέπει να λάβουμε υπόψη το αποτέλεσμα. Δεν πρέπει να κάνουμε διάλεξη στην Ελλάδα».
«Μετά την Ελλάδα τι;»
Τι δεν έχουν καταλάβει τρόικα, Μέρκελ, Σαμαράς και Βενιζέλος;  Ότι η πλειοψηφία υπέρ της παραμονής στο ευρώ είναι σαφής, το ίδιο, όμως, σαφής είναι και η πλειοψηφία εναντίον του μνημονίου. Μέχρι σήμερα ως μοναδικός παράγοντας στο κόστος εξόδου της Ελλάδας από την ευρωζώνη ήταν το οικονομικό. Η εφημερίδα The Guardian υπολογίζει το κόστος στο ένα τρισεκατομμύριο ευρώ, σημειώνοντας ότι όλες οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις παίρνουν μέτρα για να περιορίσουν τη ζημιά ενώ καταγράφονται σε εφημερίδες οι φόβοι των πολιτών -“τι έρχεται μετά την Ελλάδα; Οι πολίτες κάνουν επιδρομές στους λογαριασμούς τους, η Ιταλία προτίθεται να χρησιμοποιήσει στρατό κατά των πολιτών και οι επενδυτές φοβούνται για τα χρήματά τους. Μια ασταθής ήπειρος η Ευρώπη, κυριαρχεί η αβεβαιότητα. Φόβος για τη δύση του ευρώ”, γράφει χαρακτηριστικά η γερμανική εφημερίδα Die Welt. Μια έξοδος της Ελλάδας θα κοστίσει σε ευρωπαϊκές τράπεζες, εταιρίες, φορολογούμενους ενώ υπάρχει και κίνδυνος μιας γενικότερος εξάπλωσης στις ασθενείς ευρωπαϊκές οικονομίες. Ο κίνδυνος της [οικονομικής] μόλυνσης αντί να απομονωθεί θα εξαπλωθεί με ταχύτατο ρυθμό [σελ. 6, 16 και 17]. Ας θεωρήσουμε, όμως, ότι οι Ευρωπαίοι έχουν πάρει όλα τα κατάλληλα μέτρα, δεν τους ενδιαφέρει το οικονομικό κόστος και δεν θα έχουν την τύχη της Ελλάδας η Πορτογαλία, η Ιταλία, η Γαλλία και η Ισπανία, όπως οι ίδιοι εκτιμούν. Και ότι οι αγορές, όταν το τζίνι βγει από το μπουκάλι -η Ελλάδα, δηλαδή, από την ευρωζώνη- δεν θα κερδοσκοπήσουν ασύστολα πάνω στις αδύναμες χώρες.
Ενεργειακός κόμβος
Η σωτηρία της Ελλάδας δεν είναι μόνο οικονομική υπόθεση καθώς οι γεωπολιτικές επιπτώσεις που θα προκύψουν από πιθανή κατάρρευσή της, κατά τους αναλυτές, είναι τρομακτικές. Και εφόσον αυτό υπονομεύει την ίδια την ευρωζώνη επαναφέρει την Ευρώπη σε συνθήκες αστάθειας. Η χώρα μας βρίσκεται “πολύ κοντά στα hot spots της Μέσης Ανατολής, κοντά στις αραβικές χώρες της Βόρειας Αφρικής και δίπλα στις ασταθείς χώρες των Δυτικών Βαλκανίων. Λόγω της γεωγραφικής της θέσης αποτελεί χώρα διέλευσης ζωτικής σημασίας για τον ενεργειακό εφοδιασμό της ΕΕ που προέρχονται από τα την Μαύρη Θάλασσα και την Κασπία” γράφει η διαδικτυακή πύλη Euobserver. Σύμφωνα, λοιπόν, με τον Euobserver, “δεν μπορούμε να αποκλείσουμε το γεγονός ότι σε περίπτωση αδυναμίας ή αναποτελεσματικότητας της ΕΕ η Ρωσία μπορεί να προσφέρει βοήθεια [ενώ] το ίδιο ισχύει και για την Κίνα που είναι ήδη στο λιμάνι του Πειραιά” -η γνωστή Cosco. Ακόμα η Ελλάδα αποτελεί τον «φύλακα» των συνόρων της Ευρωπαϊκής Ένωσης που αντιμετωπίζει ισχυρή πίεση μετανάστευσης από το νότο. Πάνω από ένα εκατομμύριο υπολογίζονται οι μετανάστες που έχουν “εγκλωβιστεί” στη χώρα μας λόγω της συνθήκης “Δουβλίνο ΙΙ” που φυσικά θα πάψει να ισχύει σε περίπτωση εξόδου της Ελλάδας από την Ευρωζώνη. Όλοι αυτοί οι μετανάστες, άμεσα, και όχι σε βάθος χρόνου, θα βρεθούν σε ευρωπαϊκές πόλεις καθώς τα σύνορα της Ευρώπης θα αναλάβουν να φυλάνε η Βουλγαρία, η Αλβανία και η Ρουμανία. Ούτε να το σκεφτούν δεν θέλουν οι κυβερνήσεις της Γερμανίας, της Αυστρίας και των Βορειοευρωπαίων το τσουνάμι των μεταναστών που θα κατακλύσει τις χώρες τους, με αποτέλεσμα να ξεχάσουν σύντομα την «εσωτερική ασφάλεια» της Ευρώπης που τους προσφέρει η Ελλάδα. Παράλληλα, η Ελλάδα σπαταλά το 4,3% του ΑΕΠ της για στρατιωτικές δαπάνες με κύριους προμηθευτές τις ΗΠΑ και την Γερμανία [μόνο τα 4 υποβρύχια, από τα οποία έχουμε παραλάβει μόνο το ένα κι αυτό γέρνει, κοστίζουν περί τα 2,5 δισ. ευρώ!]. Αυτό μπορεί να αλλάξει μονομερώς όχι μόνο ως προς το ύψος των δαπανών, αλλά και ως προς την επιλογή προμηθευτή. Τυχόν, λοιπόν, έξοδος της Ελλάδας από το ευρώ εύκολα θα επηρεάσει την ευρωπαϊκή ασφάλεια. Στο χρηματοπιστωτικό κόστος αρχίζουν τώρα να προσθέτουν και το γεωπολιτικό. Κάποιοι πρέπει να καταλάβουν ότι δεν είναι λογιστικό το θέμα αλλά βαθιά πολιτικό. Όχι μόνο για τη δημοκρατία στην Ελλάδα, αλλά και για τις ίδιες τους τις χώρες. Για αυτό και δεν θα επιχειρήσουν να μας διώξουν από την ευρωζώνη και θα αναγκαστούν να διαπραγματευτούν.

Θ. Μιχόπουλος

ΕΠΟΧΗ, 20.5.2012

Advertisements