(Αντιγράφω από την ΕΠΟΧΗ της 22ης Απριλίου 2012 το, κατά τη γνώμη, πολύ ενδιαφέρον σημείωμα του «Δικηγόρου του Διαβόλου»)

Πότε θα μιλήσει η βουβή «αντιπολίτευση» εντός του ΚΚΕ; Αυτή η ΑΚΟΑ είναι μυστήριο τραίνο. Δεν έχει περάσει πολύς καιρός από τότε που συμμετείχε στο ΠΑΜΕ, στα πρώτα χρόνια της δράσης του, ενώ παράλληλα διατηρούσε τη σχέση της με συνδικαλιστικές οργανώσεις των ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ. Αυτά συζητούσαμε πριν λίγες μέρες με τον σύντροφο Ανδρέα, συνδικαλιστή της ΔΕΗ, που διατηρεί ένα ακατάρριπτο παγκόσμιο ρεκόρ αριστερής πρωτοτυπίας: παρότι στέλεχος της ΑΚΟΑ, ψηφιζόταν από το ΚΚΕ ως μέλος της γραμματείας του ΠΑΜΕ, στο οποίο παρέμεινε και δρούσε για αρκετό καιρό μετά την αλλαγή πολιτικής γραμμής της ΑΚΟΑ, η οποία είχε πλέον διαρρήξει τις σχέσεις της με ΠΑΜΕ και ΚΚΕ. Άλλαξαν βέβαια πολλά πράγματα από τότε, από την ΑΚΟΑ αποχώρησε ένα τμήμα της κι έφτιαξε την Κομμουνιστική Ανανέωση, το ΠΑΜΕ ταυτίστηκε οριστικά κι αμετάκλητα με το ΚΚΕ και το ίδιο το ΚΚΕ άρχισε να παίρνει τον σταλινικό κατήφορο. Δεν μπορώ όμως να ξεχάσω δυο σημαδιακές εικόνες εκείνης της εποχής, με πρωταγωνιστή, ποιον άλλον, τον σύντροφο Γιάννη Μπανιά: η πρώτη, σε γιορτή της «Εποχής» στο άλσος της Νέας Σμύρνης, όταν κουτσόπιναν σε τραπεζάκι της ταβέρνας με το μέλος του Π.Γ του ΚΚΕ Ορέστη Κολοζώφ κι η δεύτερη σε πορεία ειρήνης, στη μνήμη του Γρηγόρη Λαμπράκη στη Θεσσαλονίκη, όταν η πορεία της ΑΚΟΑ κατευθύνθηκε στη συγκέντρωση του ΠΑΜΕ στο λιμάνι, το οποίο αποτελούσε την πύλη των νατοϊκών στρατευμάτων για τον πόλεμο της Γιουγκοσλαβίας. Τότε που ο Αγάπιος Σαχίνης, στέλεχος του ΠΑΜΕ και δημοτικός σύμβουλος Θεσσαλονίκης, κατέβηκε από την εξέδρα και σχεδόν σπρώχνοντας τον σεμνό Γιάννη τον ανέβασε στην εξέδρα για να μιλήσει. Τότε που ο σύντροφος Γιάννης ήταν αποδεκτός κι επιθυμητός συνομιλητής σε όλο το φάσμα των αριστερών δυνάμεων και η ΑΚΟΑ έχαιρε την πολιτική εκτίμηση όλων, ως γέφυρα επικοινωνίας και καταλύτης ενότητας μέσα στην αριστερά. Οι παραπάνω αναφορές γίνονται για τρεις λόγους: Πρώτα γιατί η ανθρώπινη αλλά κι η πολιτική απουσία του Γιάννη θα είναι έντονη για πολύ καιρό ακόμη. Μετά, γιατί αυτή την περίοδο της ιστορίας της ΑΚΟΑ την έχουμε ξεχάσει, αρκετοί μάλιστα δεν θέλουν καν να την θυμούνται. Και, τέλος, γιατί θέλω να απευθυνθώ στον απλό κόσμο του ΚΚΕ, που, όπως πολλοί λένε, προβληματίζεται για την περιχαράκωση και την απόλυτη άρνηση συνεργασιών του κόμματός του, αυτή τη βουβή «αντιπολίτευση», που βρίσκεται σε στάση αναμονής και ταλανίζεται από το, θρησκευτικής προέλευσης, αξίωμα ότι «το κόμμα έχει πάντα δίκιο». Πώς αυτός ο κόσμος εκλαμβάνει το υποτιμητικό, επηρμένο κι αυτάρεσκο σχόλιο της Αλέκας Παπαρήγα, «το πιο έντιμο είναι να πεις “έχουμε διαφορές”, ευτυχώς ή δυστυχώς – εγώ λέω ευτυχώς, αλίμονο αν γινόμασταν σαν κι αυτούς»; Σε μια εποχή σαν την σημερινή, όπου μας τα έχουν πάρει όλα, όταν η ανάγκη της κοινής παρουσίας της αριστεράς είναι μεγαλύτερη από κάθε άλλη φορά, είναι δυνατόν να επιβάλλονται τέτοιες εχθρικές και μισαλλόδοξες απόψεις εντός του ΚΚΕ; Ταιριάζει αυτή η επιθετική κι υποτιμητική φρασεολογία σε ανθρώπους και σε πολιτικούς χώρους της αριστεράς που συνδέονται με τα γεγονότα που περιγράφονται παραπάνω στο κείμενο, σε μια τόσο κοντινή, χρονικά, περίοδο; Πώς μπορεί να ερμηνευτεί η παντελής, παγερή απουσία της ηγεσίας του ΚΚΕ από την πρόσφατη κηδεία του συντρόφου Γιάννη Μπανιά; Για όλα αυτά, η λεγόμενη βουβή «αντιπολίτευση» εντός του ΚΚΕ πρέπει επιτέλους να μιλήσει και να αναδείξει πόσο αναντίστοιχη των καιρών και της ιστορίας του κόμματος είναι η ηγεσία του. Ίσως ένα εκλογικό αποτέλεσμα που θα δίνει στο ΚΚΕ έστω κι μία ψήφο λιγότερη από τον ΣΥΡΙΖΑ, να ταρακουνήσει τον απλό κόσμο του ΚΚΕ, να τους κάνει να αμφισβητήσουν επιτέλους τη θεόπεμπτη κομματική γραμμή και να πάψουν πια να παίζουν τον άχαρο ρόλο του κρίκου της αλυσίδας στις διαδηλώσεις, που σκοπός της είναι η αποπομπή του εσωτερικού εχθρού. Γιατί ο εξωτερικός, ταξικός εχθρός πάντα συγχαίρει το ΚΚΕ και το ΠΑΜΕ για την υγειονομική και ασφαλή για το σύστημα ζώνη που πετυχαίνει στις διαδηλώσεις του!

                                                                                                                                                                                                      Ο δικηγόρος του διαβόλου

                                                                                                                                                                                                     ΕΠΟΧΗ 22.4.2012

Advertisements