Μια συζήτηση με τον Θ. Σωτηρίου, πρόεδρο των εργαζομένων και μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του ΚΕΑΤ ως εκπρόσωπος των εργαζομένων για τα προβλήματα του Κέντρου και των εργαζομένων του

         Η Καλλιθέα είναι ίσως η πόλη με τους περισσότερους τυφλούς στην Ελλάδα. Αυτό συμβαίνει γιατί εκεί έχουν την έδρα τους δυο κέντρα που ασχολούνται με τα θέματα των τυφλών συμπολιτών μας: Ο «Φάρος Τυφλών» και το ΚΕΑΤ.

      Το Κέντρο Εκπαίδευσης και Αποκατάστασης Τυφλών , στο 210 της λεωφόρου Θησέως, είναι ένα σημείο αναφοράς για την πόλη. Το Αμπέτειο Μέλαθρο, στο οποίο παλιότερα στεγαζόταν, ένα πανέμορφο παλιό κτίριο, που δυστυχώς τώρα πια -τι πρωτότυπο!- καταρρέει, με αποτέλεσμα να μένει σχεδόν αχρησιμοποίητο. Στα μέσα της δεκαετίας του ’70 οι τυφλοί ξεκίνησαν ένα μακροχρόνιο αγώνα για την εκπαίδευση, την επαγγελματική τους αποκατάσταση και την ένταξη του ΚΕΑΤ στο δημόσιο (που απαθανάτισε στο ντοκιμαντέρ «Ο αγώνας των τυφλών» η Μαρία Παπαλιού). Πολλοί Καλλιθιώτες -και όχι μόνο- χρωστάμε μεγάλο μέρος της μετέπειτα πολιτικοποίησής μας στα μαθήματα που πήραμε από εκείνο τον αγώνα. Τα πράγματα όμως ποτέ δεν έγιναν εύκολα για τους τυφλούς. Κατά καιρούς το ΚΕΑΤ αντιμετώπιζε διάφορα προβλήματα και συχνά-πυκνά οι εργαζόμενοι εκεί έβγαιναν στους δρόμους. Η γενικότερη κρίση όξυνε τα προβλήματα αυτά. Η μνημονιακή ελληνική πολιτεία ετοιμάζει καιάδες για τους ΑΜΕΑ, που ήδη παρακολουθούν έντρομοι να χάνονται ένα-ένα τα δικαιώματα τους και οι όποιες διευκολύνσεις τους πρόσφερε η κρατική πρόνοια για να ζουν μια ομαλή, αξιοπρεπή ζωή. Ανάμεσα σ’ αυτά που χάνονται είναι και η τόσο αναγκαία εκπαίδευση των τυφλών παιδιών, ώστε να μπορούν να ενταχτούν στην κοινωνία και να εξυπηρετήσουν τις ανάγκες τους. Στις 28.2 απολύθηκαν 6 εργαζόμενοι, μεταξύ των οποίων 4 καθηγητές, οι οποίοι βρίσκονταν σε επίσχεση εργασίας από το Ιούλιο, γιατί δεν είχαν πληρωθεί από το περσινό Απρίλιο. Οι απολύσεις αυτές όχι μόνο περιορίζουν τις ήδη ανεπαρκείς υπηρεσίες εκπαίδευσης τυφλών παιδιών αλλά παραβιάζουν το διεθνές εργατικό δίκαιο, που απαγορεύει απόλυση εργαζομένων σε επίσχεση εργασίας. Στον αγώνα τους έχουν πολλούς συμπαραστάτες, μεταξύ των οποίων και την ΕΛΜΕ Ν.Σμύρνης Καλλιθέας, που έβγαλε σχετική ανακοίνωση. Ο Δ. Παπαδημούλης κατέθεσε σχετική ερώτηση.

         Αξίζει να σημειωθεί ότι το ΚΕΑΤ εξυπηρετεί όλη την Ελλάδα πλην της Βόρειας (υπάρχει στη Θεσσαλονίκη το κέντρο «Ήλιος»).

Μαρώ Τριανταφύλλου

– Ποιοι είναι οι σκοποί ίδρυσης και λειτουργίας του ΚΕΑΤ από το καταστατικό του;

Θωμάς Σωτηρίου (Θ.Σ.): Είναι κυρίως κάλυψη και η αντιμετώπιση των εκπαιδευτικών, επαγγελματικών και πνευματικών αναγκών των τυφλών από βρεφικής ηλικίας και μέχρι πλήρους αποκαταστάσεως με την ένταξή τους στην κοινωνία ως ανεξάρτητων και παραγωγικών ατόμων. Υπάρχουν κι άλλοι επιμέρους σκοποί, βεβαίως όπως βελτίωση εκπαιδευτικών μεθόδων, σχετικές έρευνες κτλ. Το καταστατικό είναι αρκετά καλό, αλλά απαιτούνται βελτιώσεις που έχουμε ζητήσει εδώ και καιρό από τη Διοίκηση Και το Υπουργείο, αλλά ακόμη περιμένουμε.

Σήμερα καλύπτονται επαρκώς οι βασικοί σκοποί ύπαρξης του ΚΕΑΤ;

Θ.Σ.: Λίγο. Η εκπαίδευση είναι ελλιπής και η αποκατάσταση υστερεί πολύ. Παλιότερα έγινε μια προσπάθεια ένταξης τυφλών παιδιών σε συμβατικά σχολεία αλλά απεδείχθη σχεδόν ακατόρθωτο. Θα πρέπει να είναι ο καθηγητής ειδικά εκπαιδευμένος, να ξέρει τη γραφή μπρέιγ, να υπάρχουν τα ειδικά μηχανήματα που μετατρέπουν το όποιο κείμενο σε μπρέιγ. Από την άλλη, πρέπει να ασχοληθεί και με τους υπόλοιπους μαθητές της τάξης του. Στο τέλος, ο τυφλός μαθητής κάθεται μόνος του στο προαύλιο.

Κείμενο σε γραφή μπράιγ

Τι προτείνετε;

Θ.Σ.: Ως σύλλογος εργαζομένων ζητούμε εδώ και χρόνια την ίδρυση του Ειδικού Γυμνασίου- Λυκείου με τον απαραίτητο εξοπλισμό και τους ειδικούς καθηγητές. Τα τυφλά παιδιά δεν έχουν καν χώρο να παίξουν. Παλιότερα έπαιζαν μαζί μας στην αυλή, ένα μικρό γήπεδο. Από τότε που χτίστηκε το κτίριο μπροστά, ο χώρος περιορίστηκε πολύ.

Μήπως έτσι όμως γκετοποιούνται τα τυφλά παιδιά;

Θ.Σ.: Όχι, γιατί υπάρχουν ειδικά προγράμματα που δημιουργούν διαύλους επικοινωνίας. Μέρος των σχολικών δραστηριοτήτων γίνονται στο ειδικό σχολείο και άλλο μέρος στο συμβατικό. Έτσι δεν χάνουν την επαφή με την κοινωνία και τους ομηλίκους τους.

Καταλαβαίνω ότι αντιμετωπίζετε κτιριακά προβλήματα. Τι ακριβώς συμβαίνει;

Θ.Σ. : Το Αμπέτειο το βλέπετε. Ένα κόσμημα σε άθλια όμως κατάσταση. Δεν χρησιμοποιείται παρά για ελάχιστες βοηθητικές υπηρεσίες όπως το πλυντήριο στο υπόγειο. Φτιάξαμε τη στέγη τουλάχιστον για να μην πέσει. Το Υπουργείο Υγείας και Πρόνοιας, στο οποίο υπαγόμαστε, κωφεύει. Θα μπορούσε να βοηθήσει το ΥΠΠΟΤ ή ο δήμος Καλλιθέας, που διαθέτει καλά οργανωμένη τεχνική υπηρεσία που θα μπορούσε να κάνει μελέτη αποκατάστασης κι έπειτα να ψάξουμε τα κονδύλια. Το ΥΠΕΠΘ επίσης που δεν έχει πληρώσει δραχμή μέχρι τώρα. Εμείς εδώ, στα κτίριά μας, έχουμε δημοτικό σχολείο, οικοτροφείο και προσφέρουμε φροντιστηριακά μαθήματα για το Λύκειο, αφού οι μαθητές μας δεν μπορούν να παρακολουθήσουν σε κανονικές φροντιστηριακές τάξεις. Τα παιδιά έρχονται από το πρωί, σιτίζονται εδώ, κάνουν τα μαθήματά τους και φεύγουν το βράδυ. Όλ’ αυτά τα στήριζε το ΚΕΑΤ, αλλά σήμερα πια δεν έχουμε χρηματοδότηση. Να φανταστείτε ότι έχει σταματήσει η χρηματοδότηση της μεταφοράς των μαθητών μας.

Το Αμπέτειο Μέλαθρο

Ποια προβλήματα αντιμετωπίζουν οι εργαζόμενοι;

Θ.Σ. :  Είμαστε στη χειρότερη κατάσταση. Προσλήψεις έχουν να γίνουν από το 1995. Δούλευαν γύρω στα 120 άτομα (80 στο ΚΕΑΤ και 40 μέσω της μη κερδοσκοπικής εταιρείας Πρωτοπορία που έχει δημιουργήσει το ΚΕΑΤ για εκπαιδευτικούς σκοπούς). Αυτοί κάλυπταν όχι μόνο τις ανάγκες των μαθητών και των οικοτρόφων, αλλά πήγαιναν στην περιφέρεια, ενημέρωναν, έκαναν προγράμματα, στήριζαν οικογένειες… ¨Όταν δεν ήθελαν να αφήσουν ένα παιδί να έρθει σε μας κάναμε κατ’ οίκον στήριξη. Δίναμε συγγράμματα σε μπρέιγ στους φοιτητές, ηχογραφημένα βιβλία και άλλα πολλά. Σήμερα είμαστε οι μισοί (27 του Υπουργείου και περί τους 40 της Πρωτοπορίας) και με τις επικείμενες απολύσεις από έλλειψη χρηματοδότησης, θα φτάσουμε στο 1/3. Οι περισσότεροι είναι συμβασιούχοι αορίστου χρόνου.

Είστε πολύ καιρό σε κινητοποιήσεις…

Θ.Σ.:  Για δύο κυρίως λόγους: για να ενταχθεί η μισθοδοσία των μονίμων στο Υπουργείο –το αυτονόητο που για να το πετύχουμε χρειάστηκαν δύο μήνες καταλήψεων- και για πρόσληψη προσωπικού. Εδώ και τρία χρόνια, επειδή έχει σταματήσει η χρηματοδότηση, διώχνουν προσωπικό: εκπαιδευτικό και βοηθητικό. Φτάσαμε να υπάρχουν ελλείψεις σε δασκάλους κινητικότητας και προσανατολισμού. Όμως αυτούς χρειάζεται περισσότερο το τυφλό παιδί: για να μπορεί να κινηθεί μέσα στην πόλη, να εξυπηρετηθεί, να διασκεδάσει, να ενταχτεί ομαλά στην κοινωνία. Ποια είναι τα σημαντικότερα αιτήματά σας; Υπάρχουν συνάδελφοι απλήρωτοι ένα χρόνο. Έκαναν επίσχεση για να πάρουν τα 400 ευρώ του ΟΑΕΔ για να καλύψουν τις στοιχειωδέστερες ανάγκες της οικογένειάς τους, ενώ κάποιοι άλλοι συνεχίζουν να δουλεύουν απλήρωτοι. Η πολιτεία μας κοροϊδεύει κι εμάς και τους τυφλούς υποστηρίζοντας ότι θα προσλάβει ωρομίσθιους για το … καλό μας. Δεν δεχόμαστε απλήρωτους ωρομίσθιους συναδέλφους, γιατί έτσι θα είναι, αφού το κράτος αρνείται την όποια χρηματοδότηση. Ζητάμε: Άμεση πρόσληψη του απαιτούμενου προσωπικού για την άμεση ικανοποίηση των σκοπών του ΚΕΑΤ, καταβολή των χρεωστούμενων μισθών, χρηματοδότηση για να λύσουμε τα κτιριακά προβλήματα (στο κτίριο έχουμε ακριβά μηχανήματα αλλά χωρίς συντηρητή), να τελειώσουν οι εργασίες στο Αμπέτειο και να χρησιμοποιηθεί εκ νέου και να δημιουργηθούν χώροι για δημιουργική απασχόληση των παιδιών στον ελεύθερο χρόνο.

Advertisements